دماوندیه آخر

ای دماوند ! سال هاست که بر زمین فخر می فروشی

               بی آنکه بدانی تو ، خود کم فروشی

در زمینی به سردی تهران تکیه زده

                                    دو کُنده نشسته ای که چه ؟

مگر قاضی القضُّات شهری که عمامه ای سپید گذاشته ایی

                               می نگری

                                    می نگری

                                         می نگری تا کی ...

دردم از این است که نشسته می نگری

                            گویی ایستادن ندیده ای که باستی

آن قدر آب باران و برف خورده ایی که آماس کرده ایی

تا به کی می نشینی؟

              برخیز و بخور غم جهان گذران ...

***                                      

تَلّی دیده ام که تو بر قامت او حضیضی ...

تویی که سال ها ست صلابت و رفعت می فروشی

                                                 ای گران فروش

                                                      ای خاموش

 

 

برای جهانی همین دو بس :

گودی برای عمل

                    و

        تلی برای خبر !

 

دیدار از رفیع ترین نقطه زمین

                     بر ژرف ترین حضیض زمین

 

تنها می توان از بلند ترین بر عمیق ترین بلند نظری کرد :

                                                     و آنچه زیباست چونان که هست دید

 

 

و سایه ای از زنی که ایستاده به جهان می نگرد

                                        و مردی که ناصری می طلبد

                                                                 اما نه برای خویش …

زن تنها ، استوار و یکتا

                     بر برادر تنها ، استوار و بیتا می نگرد

 

و اشک هایی درخشان نه برای غم پیش آمده …

                                 ***

دماوند تمام این سال ها برف و باران خورده ایی

اما برای لحظه ایی چونان قطره ای اشک که بر تل بارید بر تو نباریده

                                 ***

ای تَل ما ،

تو که نامت  و ماندگاریت در تاریخ را از بانویت به وام داری

         رشدت را از فوران انسانیت داری نه داغی سنگ مذاب

 

چه رفیعی

 ای قلم دوش نائب فاطمه (س)

        ای قلم دوش زینب بزرگ (س)

 

بدون شک

     زمان معنایی نداشت

                   دیدن تمام تاریخ

                                     در نیم روز !

بی شک تمام مخلوقات تاریخ

                          که می توانستند

                                    آن روز به نصرت بشریت شتافتند

                       سنگ ، جن ، و معدودی انس

اما همین توانستن است که اینجا مترادف خواستن است

 

                               بایستن،

                                   خواستن

                                       و

                                                توانستن

                                                             

 

 

 

* در این قطعه تَل به اختصار از تَل زینبیّه (س) آمد.

 

س. ع

20 محرم الحرام 29 / 9 بهمن 86

/ 2 نظر / 12 بازدید
یوسف نیا

دوست من سلام همانطور که خودتون هم اطلاع دارید برای افزایش بیننده سایت یا وبلاگمون موتورهای جستجو خیلی مهم هستند. و یکی از روشهای فوق العاده مهم و از همه جالبتر رایگان افزایش امتیاز در موتورهای جستجو ، تبادل لینک بین سایتها و وبلاگهاست. سایت محور مشتاق تبادل لینک با شماست. به همین منظور شما می توانید با ثبت لینکتان درhttp://www.mehvar.com/link/register.aspx بطور کاملا رایگان از این مزیت استفاده کنید. همچنین خواهشمندیم متقابلا لینک http://www.mehvar.com را در وبلاگ خود با یکی از عنوانهای : سایت نیازمندیها نیازمندیها آگهی رایگان فروشگاه اینترنتی حراجی اینترنتی لینکستان قرار دهید. بدون اینکه اجباری در ثبت لینک ما داشته باشید در اولین فرصت و در سریعترن زمان لینکهای ثبت شده را تایید وارادتمان را کامل می کنیم.

owner (کاکتوس)

[لبخند]