شیوه برخورد با گناهکاران از نظر بلند امام صادق (علیه السلام)

شهادت امام جعفر صادق(علیه السلام) موسس مذهب تشیع را به پیشگاه امام زمان(عج) و همه شیعانش تسلیت می گویم

1- گفتن خوبی‏ها و پرهیز از سخن ناروا

«یابن جندب لاتقل فی‏المذنبین من اهل دعوتکم الا خیرا»; ای پسرجندب! به گناهکاران از همکیشان خود جز خوبی و نیکویی چیزی مگو.

در برخورد با گناهکاران باید با سخنان نیکو و گفتن خوبی‏های‏آنان، امید مرده در آن‏ها را زنده کرد و از خشونت، گفتار ناروا و بازگو نمودن لغزش‏های آن‏ها پرهیز کرد; زیرا چنین برخوردهایی‏مجرمان را از پیمودن راه درست ناامید و نسبت‏به دین و آموزه‏های‏آن گریزان می‏سازد.

2- در خواست توفیق برای گناهکاران

«واستکینوا الی الله فی توفیقهم‏»؛ توفیق آن‏ها را خاضعانه ازخداوند بخواهید.

3- در خواست توبه برای گناهکاران

توبه از حالات سازنده انسان است که انجام دهنده آن محبوب خداونداست:

«ان الله یحب التوابین‏»؛ خداوند کسانی که بسیار توبه می‏کنند را دوست دارد. (1)

توبه روشی است که امام صادق(علیه‎السلام) برای پاکسازی گناهکار توصیه‏کرده است. شیعیان واقعی باید از خدا بخواهند که گناهکاران ازکردار ناشایست‏خود پشیمان شوند و به سوی خدا بازگردند، زیراخداوند بسیار توبه‏پذیر و بخشنده است; «انا الله هو التواب‏الرحیم‏» (2)

راه بهشتی شدن

حضرت امام جعفر صادق(علیه‎السلام) سه راه را فراروی جویندگان بهشت قرارداده است:

1- پیروی از ائمه علیهم السلام .

2- برائت از دشمنان.

3- سخن گفتن آگاهانه و سکوت هنگام نا آگاهی.

«فکل من قصدنا و تولانا و لم یوال عدونا و قال ما یعلم و سکت‏ عما لایعلم او اشکل علیه فهو فی‏الجنه‏»؛ 

هر کس جویا و پیرو ما باشد و از دشمنان ما پیروی نکند و چیزی‏که می‏داند، بگوید و از آن‏چه که نمی‏داند، یا بر او مشکل (مشتبه) است، سکوت کند، در بهشت است.

پی‏نوشت ها:

 1- بقره، آیه 222.

 2- توبه، آیه 118.

منبع : تبیان

/ 2 نظر / 48 بازدید
پرنده رها

میتونم بپرسم چرا اینقد وبلاگتون زمینه اش گرفته است؟؟؟ مطالب تقریبا خوبی دارید,ذهنتون فعاله.اما متاسفانه آدم ذوق خوندنشو پیدا نمیکنه......

میترا

بسیار عالی استفاده کردم ممنون