آقا جان...

عنوانی برای این مطلب ندارد... این جوانک... این روزها که حرف هایش سکوت است و فکر هایش لکنت دار...

تولدتان است... سنگ هم به کلام می آید و به صخره ها تبریک می گوید...

ما که در این مرگ تدریجی گرفتاریم و کابوس ها با پای برهنه به رویا هایمان هجوم آوردند هم می توانیم با صدایی لرزان و دلی پر بنویسیم:

ولادتتان یعنی شروع همه ی خوبی ها... بادا مبارک

مولا جان...

با اینکه شب هایمان بد جور ظلمانی است امــــا به خورشید بودنتان و به خورشید ِ بودنتان ایمان داریم...

پس بر ما باد صبر...

/ 10 نظر / 6 بازدید